Aż nie mogę uwierzyć, ile mnie nie było! Ale u nas same tytułowe zmiany, i w dodatku wszystkie na lepsze (mam nadzieję!)
Po pierwsze mieszkamy w Polsce, oficjalnie. Od końca lipca. I nie mogę się nacieszyć :)
Po drugie - pracuję. W Polsce, a jakże. I całkiem ok :)
Po Trzecie Starszy idzie do szkoły we wtorek. No też oczywiście w Polsce :)
Te wszystkie zmiany spowodowały, że nie mam czasu na nic. I dlatego tak mało tu zaglądam. Czasem uda mi się jeszcze coś poczytać u Was, ale skomentować albo napisać coś mojego to już nie bardzo...
Ogarnę się to będę pisać, a dziś tylko tak króciusieńko :)
sobota, 29 sierpnia 2015
poniedziałek, 13 lipca 2015
Przdwakacyjnie...
Jeszcze parę dni i my też zaczniemy wakacje :) Co prawda bez szaleństw i wyjazdów w nieznane, ale szkoły nie będzie, prace domowe nie będą konieczne i czytać w obcym języku nie będzie trzeba ;) Więc będzie fajnie :))
A w międzyczasie, tak właśnie przedwakacyjnie, odwiedziliśmy taki mały park rozrywki, wydawało nam się (a może raczej mi), że będzie to miejsce akurat dla nas, biorąc pod uwagę wiek moich pociech. I w sumie nie było źle, no ale szału też nie było. Chyba spodziewałam się, że atrakcji będzie więcej- zepuł nas chyba Legoland i nawał atrakcji, jaki tam można zaliczyć...
Było tam niewiele atrakcji, na które moglibyśmy pójść wszyscy - a jak już się taka znalazła, to Młodsza urządziła taki ryk, że trzeba było z nią szybko wysiadać ;) Ale Starszy zaliczył parę przejażdżek i nawet mu się podobało :) Młodsz też w końcu dała się przekonać i była na jakichś 3 czy 4 kolejkach czy karuzelach. Bez ryku. Wyjazd więc można zaliczyć do udanych!
Rozpoczęliśmy też sezon grilowy. Późno... ale lepiej późno niż wcale! :)
Byliśmy kiedyś na spacerze w naszym ulubionym lesie, tym od niebieskich dzwonków. Co prawda dzwonków już o tej porze roku brak, ale i tak było super, połazić można bez celu, a że lasek niewielki, zgubić się raczej trudno. A i oczy było czym nacieszyć...
A poza tym to ostatnio słyszałam o kilku (nieudanych - na szczęście!) próbach porwania dzieci, w niedalekiej od nas odległości. Więc teraz się boję iść sama z dzieciakami do parku, czy nawet na zakupy... Nie wiem w sumie na ile te informacje są prawdziwe, ale wolę nie ryzykować... Paranoiczka chyba trochę ze mnie, ale co zrobić :( Pogoda na razie nie dopisuje, więc wycieczki do parku i tak odpadają! Mam nadzieję, że wszystko się wyjaśni w najbliższej przyszłości i jeśli to prawda, to złapią tych gnojków! A jeśli nie prawda to ja nie wiem, po co ludzie wymyślają takie opowieści!
Taaa, no niezbyt optymistycznie się zrobiło na koniec, może poratuję sytuację jeszcze jednym zdjęciem mojej koleżanki, to ze spaceru w niedzielę:
 |
| Zdjęcie autorstwa mojej koleżanki |
 |
| Kolejne zdjęcie dzięki uprzejmości A. |
Rozpoczęliśmy też sezon grilowy. Późno... ale lepiej późno niż wcale! :)
Byliśmy kiedyś na spacerze w naszym ulubionym lesie, tym od niebieskich dzwonków. Co prawda dzwonków już o tej porze roku brak, ale i tak było super, połazić można bez celu, a że lasek niewielki, zgubić się raczej trudno. A i oczy było czym nacieszyć...
 |
| Zdjęcie autorstwa A. |
Taaa, no niezbyt optymistycznie się zrobiło na koniec, może poratuję sytuację jeszcze jednym zdjęciem mojej koleżanki, to ze spaceru w niedzielę:
 |
| Zdjęcie autorstwa A. |
czwartek, 25 czerwca 2015
"Nosie to mam!"
No i doczekałam się! Moje Małe Cudo mówi coraz więcej, a że charakterek ma, to czasem daje się słyszeć perełki jak ta w tytule :) Mówi już dużo, ale niektóre słowa ciężko zrozumieć w dalszym ciągu, bo jak na przykład zgadnąć, że "jołek" to rower? Trzeba mieć wyćwiczone ucho matki - albo Starszego Braciszka :)) Niejednokrotnie Synek podpowiada mi, co jego mała Siostra usiłuje powiedzieć. Niezły z niego tłumacz :) Dziecko Młodsze mówi np: "otórza" - otwiera, "telek" - plasterek. Jeszcze parę słówek Dzieciny mej :) "tolot" - samolot, "ladon" -
balon, "ciejał, cieniam" - śpiewam, "Ibi-ibik" - Igi Pigiel, "puble" -
puzle... Jak sobie przypomnę to dopiszę :)
Śpiewa też piosenki, jej ulubiona to "tapu tap" czyli Kapu kap, o deszczyku. Ale usiłuje śpiewać też inne, najśmieszniej jej wychodzi "jedzie pociąg z daleka", bo śpiewa tylko końcówkę każdego wersa, np KA , ŁAŁY... itp. Śmieszna jest :) A jak coś zrobi śmiesznego i ja zacznę się śmiać to pyta: "Cio?"- wyjaśnień żąda :))
No i niepotrzebnie stresowałam się testem Synka w szkole! Zaliczony, w dodatku na 95%, więc super! No ale w końcu to mój mały mądrasek, więc nie powinno mnie to dziwić :)
Wczoraj za to jak wracaliśmy ze szkoły natrafiliśmy na helikoptery, stały sobie na łące i czekały na kogoś, więc postanowiliśmy obejrzeć je z bliska. Synek kocha helikoptery miłością wielką odkąd zaczął je odróżniać od samolotów więc była to dla niego wielka frajda :))
Z Malutką byłam u lekarza, ale niewiele się dowiedziałam. Dostała najpierw maść z antybiotykiem, a na kolejnej wizycie jakiś mocny antybiotyk doustny, którego jej nie podałam. Lekarz jej nie zbadał (bo się darła wniebogłosy, boi się od pewnego czasu lekarzy :( ), tylko dał antybiotyk. Nie wydaje mi się to właściwe. Jedziemy za miesiąc do Polski to pójdę z Małą do pediatry,może więcej się dowiem. I jak dostanie antybiotyk, to przynajmniej w wyjaśnieniem na co! Ale nic jej się nie powiększają te guzki, jeden właściwie prawie zniknął.... Zobaczymy.
W ogóle to ostatni tydzień mąż był w PL, a myśmy z dziećmi zostali tutaj ze względu na szkołe Synka. I był to super tydzień! Odpoczęłam od męża i jego ciągłych fochów, oczekiwań i sama jeszcze nie wiem czego. Teściowa mi powiedziała, że mi współczuje, że sama z dziećmi będę, a ja na to, że nie mogę się doczekać! :)) Koleżanka po tym tygodniu mi mówi, że wyglądam na wypoczętą - uśmiechnięta, zadowolona... :) Fajnie było :) Założyłam na moje łóżko 'bed guard' i dzieci przychodziły spać do mnie w środku nocy. Tzn Synek przychodził, Córcia wołała, bo jeszcze ma dzidziowe łóżeczko i nie potrafi z niego wyjść sama. Uwielbiam spać z dziećmi (pod warunkiem, że jest wystarczająco miejsca dla każdego)!
No i mąż wrócił z Polski, i od razu mnie wnerwił :/ Rozyspał trutkę na ślimaki w ogródku i mi nie powiedział. No więc jak Małą poszła do ogródka a ja poleciałam sprawdzać czy obiad się nie przemieszcza z garnka na kuchenkę, Córcia została sama w ogródku. I jak wróciłam dopiero zobaczyłam tą trutkę. Mała chyba nawet nie zauważyła, że jest coś podejrzanego na trawie, na szczęście! Nie mogłam być na 100% pewna, czy nie wsadziłą czegoś do dzioba, więc mało się nie przekręciłam wczoraj ze stresu! Mam nadzieję, że ok i odkąd już wiem, że ta trutka jest w ogródku, to oczywiście nie zostawiam jej samej w ogródku! Faceci :/
A w ogródku niedługo pierwsze plony :)
Poza tym byliśmy w kinie kiedyś we trójkę, tzn ja i moje dwa Bąble :) Pierwsza wycieczka do kina mojej Córci :) Bajka o owcy, niewiele gadali, więc Mała dała radę :) Fajnie było, Synek szczęśliwy, że udało się zaliczyć kino z siostrą :) I basen zaliczamy we trójkę, Synek kocha wodę od dawna, ale Mała okazałą się małą syrenką ;) Niestety nie wolno w tym kraju robić zdjęć na basenie, a zrobiłam bym tym małym pływakom zdjęcia, tak pięknie się bawili. Gorzej jest z przebieraniem, ale jakoś to ogarniam :)
Na koniec budowla Synka.
Są to cztery połączone serca, jedno na każdego członka rodziny, połączone, bo jesteśmy rodziną :)
Śpiewa też piosenki, jej ulubiona to "tapu tap" czyli Kapu kap, o deszczyku. Ale usiłuje śpiewać też inne, najśmieszniej jej wychodzi "jedzie pociąg z daleka", bo śpiewa tylko końcówkę każdego wersa, np KA , ŁAŁY... itp. Śmieszna jest :) A jak coś zrobi śmiesznego i ja zacznę się śmiać to pyta: "Cio?"- wyjaśnień żąda :))
No i niepotrzebnie stresowałam się testem Synka w szkole! Zaliczony, w dodatku na 95%, więc super! No ale w końcu to mój mały mądrasek, więc nie powinno mnie to dziwić :)
Wczoraj za to jak wracaliśmy ze szkoły natrafiliśmy na helikoptery, stały sobie na łące i czekały na kogoś, więc postanowiliśmy obejrzeć je z bliska. Synek kocha helikoptery miłością wielką odkąd zaczął je odróżniać od samolotów więc była to dla niego wielka frajda :))
Z Malutką byłam u lekarza, ale niewiele się dowiedziałam. Dostała najpierw maść z antybiotykiem, a na kolejnej wizycie jakiś mocny antybiotyk doustny, którego jej nie podałam. Lekarz jej nie zbadał (bo się darła wniebogłosy, boi się od pewnego czasu lekarzy :( ), tylko dał antybiotyk. Nie wydaje mi się to właściwe. Jedziemy za miesiąc do Polski to pójdę z Małą do pediatry,może więcej się dowiem. I jak dostanie antybiotyk, to przynajmniej w wyjaśnieniem na co! Ale nic jej się nie powiększają te guzki, jeden właściwie prawie zniknął.... Zobaczymy.
W ogóle to ostatni tydzień mąż był w PL, a myśmy z dziećmi zostali tutaj ze względu na szkołe Synka. I był to super tydzień! Odpoczęłam od męża i jego ciągłych fochów, oczekiwań i sama jeszcze nie wiem czego. Teściowa mi powiedziała, że mi współczuje, że sama z dziećmi będę, a ja na to, że nie mogę się doczekać! :)) Koleżanka po tym tygodniu mi mówi, że wyglądam na wypoczętą - uśmiechnięta, zadowolona... :) Fajnie było :) Założyłam na moje łóżko 'bed guard' i dzieci przychodziły spać do mnie w środku nocy. Tzn Synek przychodził, Córcia wołała, bo jeszcze ma dzidziowe łóżeczko i nie potrafi z niego wyjść sama. Uwielbiam spać z dziećmi (pod warunkiem, że jest wystarczająco miejsca dla każdego)!
No i mąż wrócił z Polski, i od razu mnie wnerwił :/ Rozyspał trutkę na ślimaki w ogródku i mi nie powiedział. No więc jak Małą poszła do ogródka a ja poleciałam sprawdzać czy obiad się nie przemieszcza z garnka na kuchenkę, Córcia została sama w ogródku. I jak wróciłam dopiero zobaczyłam tą trutkę. Mała chyba nawet nie zauważyła, że jest coś podejrzanego na trawie, na szczęście! Nie mogłam być na 100% pewna, czy nie wsadziłą czegoś do dzioba, więc mało się nie przekręciłam wczoraj ze stresu! Mam nadzieję, że ok i odkąd już wiem, że ta trutka jest w ogródku, to oczywiście nie zostawiam jej samej w ogródku! Faceci :/
A w ogródku niedługo pierwsze plony :)
Na koniec budowla Synka.
poniedziałek, 1 czerwca 2015
Ale mnie dawno nie było... ;)
Ale mnie dawno nie było! Jakoś nie miałam czasu zabrać się do pisania, najpierw miałam robotę (a mogę to robić tylko jak Mała śpi, a to też jedyny czas, żeby tu popisać...), a później były ferie, więc warunki jeszcze mniej sprzyjające... :) A teraz Mała się budzi, net się tnie coś, więc też nie wiem czy coś z tego wyjdzie...
Nie mam też w sumie za bardzo o czym pisać... Ot, codzienność. Malutka zaczyna gadać coraz więcej, mnóstwo nowych słówek opanowała. Śmiesznie jej to wychodzi, bo nie potrafi powiedzieć słowa dłuższego niż 2 sylaby, więc wszystkie słowa skraca do tej długości. I niektóre jej wersje słów są prześmieszne :) Np "tete" - zamknięte, "łoko" - wyskoko, "łóziem" - wózek, "łoły" - różowy... Tworzy też swoje wersje zdań, np "**** łozi" - Braciszek poszedł do szkoły, "****** idzie dzieci" - Malutka idzie do dzieci, "tata lacy" - tata w pracy... Niektóre ciężko powtórzyć, ale coraz bardziej możemy sobie pogadać ;)
Dowiedziałam się też, że mój Sześciolatek będzie miał w szkole jakiś test, 1:1 z nauczycielką i każdy w swoim tempie, więc nie jest źle czy bardzo stresująco, ale dla takich małych dzieci to i tak chyba trochę przesada... Podobno to jest ogólnokrajowy test i jak nie zaliczy będzie powtarzał za rok, więc nie ma jakichś negatywnych konsekwencji, nie zostaje na drugi rok w tej samej klasie, nie ma poprawek itp... Ale ja się i tak stresuję :(
Znalazłam sobie jeszcze jeden powód do stresu, tzn. Malutkiej za uchem wyskoczyły 2 guzki wielkości zielonego groszku, jeden jakiś czas temu, drugi niedawno. Mówi, że boli ją, jak dotykam, nieruchome są. Zapisałam ją do lekarza (wizyta za tydzień), no i się stresuję. Zobaczymy co powie...
To, że się tym wszystkim stresuję to nic nowego, taki już ze mnie typ ;)
W międzyczasie byliśmy na pokazie modeli samolotowych i na "mini-ciuchci" :) Oba wypady udane, z tym, że na ciuchci Nasza Mała Bohaterka miała trochę stracha ;)
Tyle wiosny dzisiaj ;) Mamy Dzień Dziecka, szkoda, że w tym kraju nie jest obchodzony... Ale myśmy sobie poświętowali z Dzieciakami w weekend :)
 |
| Trochę wiosny :) |
Nie mam też w sumie za bardzo o czym pisać... Ot, codzienność. Malutka zaczyna gadać coraz więcej, mnóstwo nowych słówek opanowała. Śmiesznie jej to wychodzi, bo nie potrafi powiedzieć słowa dłuższego niż 2 sylaby, więc wszystkie słowa skraca do tej długości. I niektóre jej wersje słów są prześmieszne :) Np "tete" - zamknięte, "łoko" - wyskoko, "łóziem" - wózek, "łoły" - różowy... Tworzy też swoje wersje zdań, np "**** łozi" - Braciszek poszedł do szkoły, "****** idzie dzieci" - Malutka idzie do dzieci, "tata lacy" - tata w pracy... Niektóre ciężko powtórzyć, ale coraz bardziej możemy sobie pogadać ;)
Dowiedziałam się też, że mój Sześciolatek będzie miał w szkole jakiś test, 1:1 z nauczycielką i każdy w swoim tempie, więc nie jest źle czy bardzo stresująco, ale dla takich małych dzieci to i tak chyba trochę przesada... Podobno to jest ogólnokrajowy test i jak nie zaliczy będzie powtarzał za rok, więc nie ma jakichś negatywnych konsekwencji, nie zostaje na drugi rok w tej samej klasie, nie ma poprawek itp... Ale ja się i tak stresuję :(
Znalazłam sobie jeszcze jeden powód do stresu, tzn. Malutkiej za uchem wyskoczyły 2 guzki wielkości zielonego groszku, jeden jakiś czas temu, drugi niedawno. Mówi, że boli ją, jak dotykam, nieruchome są. Zapisałam ją do lekarza (wizyta za tydzień), no i się stresuję. Zobaczymy co powie...
To, że się tym wszystkim stresuję to nic nowego, taki już ze mnie typ ;)
W międzyczasie byliśmy na pokazie modeli samolotowych i na "mini-ciuchci" :) Oba wypady udane, z tym, że na ciuchci Nasza Mała Bohaterka miała trochę stracha ;)
 | ||
| Modele były całkiem spore :) |
Tyle wiosny dzisiaj ;) Mamy Dzień Dziecka, szkoda, że w tym kraju nie jest obchodzony... Ale myśmy sobie poświętowali z Dzieciakami w weekend :)
wtorek, 12 maja 2015
Długi weekend i... zwykły weekend ;)
Tak. Długi weekend. W długi weekend było przyjęcie urodzinowe Dzieci, ale udało się nam też pójść na taki prawdziwy spacer, do lasu wśród dzwonków leśnych...:) Pięknie było. Nie wzięliśmy wózka dla Malutkiej, więc momentami szliśmy niekoniecznie tam, gdzie my mieliśmy ochotę, ale przecież nie chodziło o osiągnięcie jakiegoś celu, tylko o sam spacer właśnie.
Za to kolejny, krótki, zwykły weekend spędziliśmy z Synkiem zupełnie inaczej... Byliśmy w Londynie - i ta wyprawa przypadła Synkowi do gustu :) Przed wyjazdem opracowaliśmy plan i udało się go nam zrealizować w prawie 100%... :)
Potem było oczywiście London Eye. To była najważniejsza pozycja na liście Synka, zaraz obok jazdy metrem i autobusem piętrowym ;) Metro i autobus też oczywiście zaliczyliśmy! :)
Potem było akwarium, szału nie było - myślałam, że jest większe. Ale kilka momentów było niezłych i w sumie nie żałuję, że tam poszliśmy.
Potem przerwa na lunch i chwila zabawy na placu zabaw :) A dla starszych kawka i pogaduchy :))
A później gwóźdź programu, czyli Science Museum. Byliśmy tam chyba 3.5 godziny (jak nie dłużej!) - i nie widzieliśmy wszystkiego. A co najważniejsze, Synkowi się nadal podobało! Mnóstwo tam jest rzeczy do obejrzenia, a w dodatku większość można dotknąć, spróbować, jak działa, pobawić się... Warto było. Tym bardziej, że wejście jest darmowe :)
Ogólnie wycieczkę zaliczamy do udanych :) I już planujemy, co będziemy zwiedzać następym razem :))
piątek, 8 maja 2015
Po-urodzinowo...
Dużo się działo ostatnio u nas, a właściwie to dużo roboty miałam, no i czasu mi brakowało, żeby tu zaglądnąć. Spróbuję to po trochu opisać, zobaczymy, na ile mi pozwoli moja skleroza ;)
Więc po pierwsze, w sobotę była impreza urodzinowa Dzieciaków (robię im póki mogę wspólne imprezy, bo urodziny mają w odstępie miesiąca tylko, więc zawsze to jedna głośna impreza zamiast dwóch ;)). W zeszłym roku była sala zabaw, co jest rozwiązaniem mniej może pracochłonnym, ale za to - w zależności od liczby dzieci - bardziej kosztownym. W tym roku wynajęłam salę i zamek dmuchany i ogarnęliśmy resztę. Dzieciaków było w sumie około 25, więc masa cała. Przed imprezą przez ładnych parę dni przygotowywałam upominki dla gości moich Dzieci:
Zrobiłam też małe karteczki z podziękowaniami, pomyślałam, że będzie to takie bardziej serdeczne...
No a potem torty. Córeczce postanowiłam zrobić tort "Dobranocny ogród", bo to jej ulubiona bajka. A Synkowi (za jego zgodą oczywiście) tort "Mariokart". Roboty było mnóstwo, tym bardziej, że doszłam do wniosku, że 2 torty na tylu gości to za mało i ambitnie zrobiłam trzeci tort, dla dorosłych, bez cudów ;) Jednak nie żałuję tych prawie 10 godzin w sumie spędzonych nad robieniem i dekorowaniem, Dzieci były szczęsliwe, a przecież o to głównie chodziło! :)
Torcik Malutkiej wyglądał tak:
Oczywiście figurki są plastikowe, ale reszta to już moje - inspirowane obrazkami z internetu - dzieło...:)
Z tortem Synka sprawa była bardziej skomplikowana... Ten planowałam i wymyślałam chyba od stycznia, ale ja już tak mam, że planuję z wyprzedzeniem ;) Oto, co z tego wyszło:
Tutaj niejadalne są tylko pojazdy i ich kierowcy... Reszta to wynik długotrwałego planowania (wspomaganego internetem, a jakże), zbyt małej ilości zielonej masy i minimarshmellows, które mi zostały od cukierkowych rożków :)
Taaa... Ale cieszę się niezwykle, że to przyjęcie już za nami! Stresu miałam niemało, bo lubię mieć zaplanowane wszystko z wyprzedzeniem, a nie wszystko się dało. Poza tym taka ilość dzieci to jednak trochę za dużo na raz, dobrze, że to tylko 2 godziny! :)
Ale dzieciom się podobało. Synek stwierdził, że to była najlepsza zabawa w życiu ;)
Przy okazji popisał się mój mąż...;) Miał na głowie tylko tyle, żeby mieć kasę przy sobie, żeby zapłacić ten zamek dmuchany, oczywiście ja wybrałam, bo on przypomniał sobie jakieś 2 godziny przed wyjściem, kiedy ja miałam na głwoie kończenie tortu, przygotowanie kanapek/przekąsek dla gości i spakowanie wszystkiego, żeby nic nie zapomnieć... A poza tym zmieniał Córci pieluchę tam na miejscu i zostawił cały komplet zapasowych ubranek, które włożyłam jej do plecaka "w razie czego". I oczywiście to nie był według niego żaden problem, bo Mała ma "całe mnóstwo ubrań". Tak, kurka, ma. I co z tego. Więc strzelił focha, bo mu powiedziałąm, że widzę, że mogęliczyć jedynie na siebie... :-/ A ciuchy odzyskałąm, ale musiałam jechać na salę i przeszukać kilka pomieszczeń i parę pudeł... Eh, ci faceci...
Przy okazji powrzucam zdjęcia tortów z poprzednich lat:
2014 (2 z zabawy urodzinowej, 2 z domu):
2013:
2012:
2011:
2010:
Widać, że robię postępy ;P
Resztę wrażeń z ostatnich dni opiszę innym razem, czas mi się skończył :)))
 |
 |
| w środku są oczywiście słodycze... :) |
Zrobiłam też małe karteczki z podziękowaniami, pomyślałam, że będzie to takie bardziej serdeczne...
No a potem torty. Córeczce postanowiłam zrobić tort "Dobranocny ogród", bo to jej ulubiona bajka. A Synkowi (za jego zgodą oczywiście) tort "Mariokart". Roboty było mnóstwo, tym bardziej, że doszłam do wniosku, że 2 torty na tylu gości to za mało i ambitnie zrobiłam trzeci tort, dla dorosłych, bez cudów ;) Jednak nie żałuję tych prawie 10 godzin w sumie spędzonych nad robieniem i dekorowaniem, Dzieci były szczęsliwe, a przecież o to głównie chodziło! :)
Torcik Malutkiej wyglądał tak:
Z tortem Synka sprawa była bardziej skomplikowana... Ten planowałam i wymyślałam chyba od stycznia, ale ja już tak mam, że planuję z wyprzedzeniem ;) Oto, co z tego wyszło:
Tutaj niejadalne są tylko pojazdy i ich kierowcy... Reszta to wynik długotrwałego planowania (wspomaganego internetem, a jakże), zbyt małej ilości zielonej masy i minimarshmellows, które mi zostały od cukierkowych rożków :)
Taaa... Ale cieszę się niezwykle, że to przyjęcie już za nami! Stresu miałam niemało, bo lubię mieć zaplanowane wszystko z wyprzedzeniem, a nie wszystko się dało. Poza tym taka ilość dzieci to jednak trochę za dużo na raz, dobrze, że to tylko 2 godziny! :)
Ale dzieciom się podobało. Synek stwierdził, że to była najlepsza zabawa w życiu ;)
Przy okazji popisał się mój mąż...;) Miał na głowie tylko tyle, żeby mieć kasę przy sobie, żeby zapłacić ten zamek dmuchany, oczywiście ja wybrałam, bo on przypomniał sobie jakieś 2 godziny przed wyjściem, kiedy ja miałam na głwoie kończenie tortu, przygotowanie kanapek/przekąsek dla gości i spakowanie wszystkiego, żeby nic nie zapomnieć... A poza tym zmieniał Córci pieluchę tam na miejscu i zostawił cały komplet zapasowych ubranek, które włożyłam jej do plecaka "w razie czego". I oczywiście to nie był według niego żaden problem, bo Mała ma "całe mnóstwo ubrań". Tak, kurka, ma. I co z tego. Więc strzelił focha, bo mu powiedziałąm, że widzę, że mogęliczyć jedynie na siebie... :-/ A ciuchy odzyskałąm, ale musiałam jechać na salę i przeszukać kilka pomieszczeń i parę pudeł... Eh, ci faceci...
Przy okazji powrzucam zdjęcia tortów z poprzednich lat:
2014 (2 z zabawy urodzinowej, 2 z domu):
2013:
2011:
Widać, że robię postępy ;P
Resztę wrażeń z ostatnich dni opiszę innym razem, czas mi się skończył :)))
czwartek, 23 kwietnia 2015
Ten pierwszy raz...;)
 |
| Takie albumy mają Moje Dziatki :) |
Muszę nadrobić zległości! I nie mam na myśli obejrzenia wszystkich nowości kinowych (bo to zajęłoby mi conajmniej miesiąc non stop ;P), a "najważniejsze pierwsze razy" moich dzieci. To nic pilnego, bo i tak w niektórych przypadkach mam spóźnienie prawie sześcioletnie...;) Ale chciałabym mieć wszystko "w jednym miejscu".
No to lecimy!
Synek:
29.1.2010 - raczkuje do tyłu
8.2.2010 - raczkuje
4.5.2010 - pierwsze 3 kroczki
23.5.2010 - potrafi chodzić
10-12.4.2010 - mówi TATA i MAMA
5.2.2010 - pierwszy ząbek (dolna lewa jedynka)
18.8.2009 - pierwszy głośny śmiech
3.6.2009 - pierwszy świadomy uśmiech
18.7.2009 - pierwsza łezka
6.10.2009 - potrafi przekręcić się z brzuszka na plecki
6.11.2009 - z plecków na brzuszek
10.1.2010 - robi "papa"
21.1.2010 - robi brawo
29.1.2010 - sam siada
12.4.2010 - koniec ze smoczkiem
6.3.2010 - pierwsza wizyta u fryzjera, zachowanie wzorowe :)
Córcia:
23.11.2013 - raczkuje
10.5.2014 - pierwsze 2 kroczki
10.6.2014 - potrafi chodzić
6.2014 - mówi TATA i MAMA
21.2.2014 - pierwszy ząbek (dolna lewa jedynka)
6.2013 - pierwszy głośny śmiech
14.5.2013 - pierwszy świadomy uśmiech
6.2013 - pierwsza łezka
7/8.2013- potrafi przekręcić się z brzuszka na plecki
9.8.2013 - z plecków na brzuszek
26.11.2013 - robi "papa"
27.12.2013 - robi brawo
4.12.2013 - sama siada
28.2.1014 - koniec ze smoczkiem
12.3.2014 - pierwsza wizyta na basenie
6.5.2014 - wysyła całuski
15.5.2014 - potrafi wydmuchać nosek
No! Teraz lepiej ;)
Subskrybuj:
Posty (Atom)